ترجمهء خطبهء سى و چهارم اين خطبه را پس از فراغت از غائلهء خوارج در تحريك و بسيج نمودن مردم براى نبرد با اهل شام ايراد فرموده است در اين خطبه اظهار انزجار از مردم نموده و آنانرا براى پيش گرفتن راه درستى و رستگارى پند مىدهد . اف بر شما اى مردم ، از خطاب و توبيخ بر شما خسته شده امآيا در برابر سراى آخرت و سعادت ابدى رضايت بزندگى دنيوى داده و به پذيرش ذلت بجاى عزت دلخوش كرده‌ايد هنگامى كه شما را براى جهاد با دشمنانتان مىخوانم ، چشمانتان از اضطراب به جولان مىفتدگويى كه در سكرات مرگ غوطه وريدو در مستى ناهشيارى فرو رفته ايدراه فهم سخنان من بر شما بسته مىشود و شما در حيرت و ترديد مىافتيدگويا دلهايتان مختل است و از تعقل باز مانده ايدمن هرگز اطمينانى بشما ندارمشما آن ركن محكم و پايدار نيستيد كه بتوان بر شما تكيه نمود . و چنان ياران و آشنايان عزيزى نيستيد كه احتياجى را بر طرف بسازيدمثل شما مثل همان شترانى است كه ساربانانش گم شده از هر طرف كه جمع آورى شوند ، از طرف ديگر پراكنده مىگردندسوگند به خدا ، شما جنگ افروزان بدى هستيدفريب حيله گرىها را مىخوريد و خود چاره جوئى نمىكنيداز نيروها و ابعاد شما كاسته مىشود ، ناراحت و خشمگين نمىگرديددشمنان در پيرامون شما نخوابيده‌اند ولى شما